Het leven van een wethouder in Utrecht kan erg onregelmatig zijn, maar sommige dingen zijn juist erg voorspelbaar. Zo is juni voor mij een echte diversiteit-en-inclusie-maand met de Utrecht Canal Pride en Keti Koti en allerlei andere activiteiten. Deze maand is extra druk. Want naast verkiezingsdrukte is het ook Ramadan, met veel uitnodigingen voor iftars die door uiteenlopende organisaties gehouden worden. Het is geweldig om te zien hoeveel mensen zich inzetten voor een inclusiever en diverser Utrecht. Het is inspirerend dat juist in tijden waarin gezocht wordt naar zondebokken en discriminatie toeneemt mensen door dit soort verbindende initiatieven een tegengeluid laten horen.
Waar mensen -soms met wat extra steun- zich kunnen laten horen, kunnen flora en fauna dit niet. Dieren komen niet naar raadsvergaderingen en bomen kunnen niet reageren op social media. Daarom ben ik blij dat het voorjaar een moment is waarop veel mensen nog meer dan anders hun best doen voor natuur en dieren.
Zo fietste ik afgelopen zaterdag naar Castellum Hoge Woerd. Onderweg kwam ik al mensen tegen met een rugzak waar een boompje uit stak. Die hadden ze net opgehaald bij Meer Bomen Nu, die zaailingen uitdeelde tijdens de Stadsnatuurdag. Zaailingen zijn kleine boompjes die ontstaan uit eikels e.d. op plekken waar ze minder goed passen. Door ze met vrijwilligers niet te kappen maar uit te graven (te oogsten) kunnen ze uitgedeeld worden aan mensen die hun tuin ermee willen vergroenen (we gaan ook kijken of we zaailingen vaker in de openbare ruimte kunnen planten). Bij de stadsnatuurdag waren ook tuincoaches aanwezig die mensen advies gaven hoe ze hun tuin natuurlijker en klimaatadaptiever kunnen maken. Kinderen konden met Utrecht Natuurlijk bijenhotels maken. En zelf mocht ik een konijnenheuvel openen die door vrijwilligers gebouwd was. De konijnen van Castellum Hoge Woerd kunnen nu door tunnels en over heuvels rennen en als ze even binnen willen zitten is er een mooi huisje gemaakt van hergebruikt hout.
En afgelopen maandag openden we voor het zesde jaar op rij de visdeurbel aan de Weerdsluis. Inmiddels een wereldwijd icoon dat mensen meer bewustzijn geeft van onderwater stadsnatuur! Mensen kunnen online zien of er vissen onder water bij de weerdsluis staan te wachten om door te zwemmen naar wateren met meer voedsel en mogelijkheden om eitjes te leggen.
Ondertussen hou ik m’n telefoon in de gaten: is er al een berichtje van Geert? Geert is een van de vrijwilligers die in Leidsche Rijn padden veilig overzet wanneer de paddentrek begint. Maar padden houden natuurlijk geen rekening met een wethoudersagenda. Die komen uit hun verblijfplaats wanneer het warm genoeg voor ze is en ze er zelf aan toe zijn. Ik hoop van harte dat mijn agenda en hun zin dit jaar met elkaar matchen en ik kan helpen hun veilig van de ene naar de andere kant van de weg te brengen.
Al die extra inzet voor dieren is enorm belangrijk. Maar niet alleen voor dieren zelf. Uiteindelijk doen we het ook voor onszelf. Want de biodiversiteitscrisis treft ons ook. Mensen zijn immers ook een diersoort. En net zoals we niet zonder andere mensen kunnen, kunnen we ook niet zonder dieren. Dus daarom ben ik heel blij met alle mensen en organisaties die zich inzetten voor dieren.
Samen met hun wil ik dat de komende jaren versterken. Want de stad groeit en de ruimte is schaars. Het is belangrijk dat we naast woningen voor mensen ook oog blijven houden voor dieren. Want dieren zijn ook inwoners van onze stad. Stem dus op 18 maart GroenLinks-PvdA!